افشای دروغِ بزرگ دولت روحانی درباره نفت ۲۵ دلاری:

باوجود ادعای دولت یازدهم درباره اداره کشور با نفت ۲۵ دلاری، آمارها نشان می‌دهد میانگین قیمت نفت در دولت روحانی ۷۵ دلار و در دولت احمدی‌نژاد ۷۳ دلار بوده است + جدول

گوبلز می‌گوید: دروغ هر قدر بزرگتر باشد، باور آن برای توده‌های مردم راحت‌تر است و دروغ را به حدی بزرگ بگویید که هیچ‌کس جرات و فکر تکذیب آن را نکند.

 دروغ

 

دروغ بزرگ (به آلمانی: Große Lüge)، اصطلاح و تکنیکی است در پروپاگاندا، که اولین بار آدولف هیتلر از آن استفاده کرد و نمایندهٔ تکنیکی تبلیغاتی در دنیای سیاست است.

دروغ، یکی دیگر از بخشهای تاکتیکهای جنگ روانی محسوب می‌شود. این تاکتیک یکی از قدیمی ترین و سنتی ترین تکنیک های جنگ روانیست ، اما هنوز هم مورد استفاده فراوانی در رسانه‌ها دارد و عمدتا برا ی مرعوب کردن حریف و یا حتی برای مرعوب کردن افکار عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد . در فریب با استراتژی دروغ بزرگ، کوشش می‌شود تا مخاطب مورد نظر، به سمت یک فضای روانی متفاوت با واقعیت سوق داده شود. این فضای درونی باید به گونه‌ای ساخته و پرداخته شود که گروه هدف بدون ابزار مقاومت، در آن فضا قرار گیرد و مفاهیم و علائم انتقالی، مورد قبول و پذیرش او باشد.

معروفترین مورد استفاده‌ای که از این تاکتیک شده ، در زمان هیتلر و توسط گوبلز بوده است . گوبلز می‌گوید : دروغ هر قدر بزرگتر باشد ، باور آن برای توده‌های مردم راحت‌تر است .

وی می‌گوید این تاکتیک هم برای مرعوب کردن دشمن و هم تهییج افکار عمومی ، تشویش نیروها و مرعوب ساختن دشمن در مورد نیروی دفاعی و دروغ‌هایی که در خصوص توان نظامی و تکنیکی به کار گرفته می‌شود که در زمینه استفاده از آن دچار بیماری خودباوری و خودبینی نیز می‌گردد . گوبلز می‌گوید دروغ را به حدی بزرگ بگویید که هیچ‌کس جرات و فکر تکذیب آن را نکند. او می‌گفت : بعضی مواقع دروغ‌هایی می‌گفتم که خودم از آنها می‌ترسیدم.

میانگین درآمد نفتی دولت روحانی از احمدی‌نژاد بیشتر است.

باوجود ادعای دولت یازدهم درباره اداره کشور با نفت ۲۵ دلاری، آمارها نشان می‌دهد. میانگین قیمت نفت در دولت روحانی ۷۵ دلار و در دولت احمدی‌نژاد ۷۳ دلار بوده است + جدول

عمر دولت یازدهم در حال نزدیک شدن به عدد ۱۰۰۰ است و تقریبا چیزی در حدود کمتر از ۵۰۰ روز دیگر تا پایان کار دولت حسن روحانی باقی مانده است. دولت تدبیر و امید در شرایطی عنان کار را به دست گرفت که به مردم وعده داده بود، هم چرخ سانتریفیوژها را خواهد چرخاند و هم چرخ زندگی مردم را به گردش در می‌آورد. همین مسئله باعث شد که توقع بهبود وضع معیشت مردم در میان آحاد جامعه ایجاد شود.

اما همه چیز همانطور که حسن روحانی می‌خواست پیش نرفت. دولت یازدهم که تمام تمرکز و هم و غم خود را بر پیشبرد مذاکرات هسته‌ای قرار داده بود، برنامه‌ای برای بهبود اوضاع اقتصادی کشور ارائه نداد، تا انتظار به وجود آمده در جامعه رکود را عمیق‌تر کند. در این بین، روحانی و دولتمردان تدبیر و امید که توجیهی برای رکود بی‌سابقه موجود بر اقتصاد کشور نداشتند، سعی کردند، تا به بهانه روند کاهشی قیمت نفت در دو، سه سال اخیر، توپ را به زمین دولت قبل بیندازند و ادعا کنند که رکود موجود به دلیل کاهش قیمت نفت است!

به گزارش «نسیم‌ آنلاین»، اولین بار که رئیس جمهور مستقیما به مقایسه قیمت نفت در دولت یازدهم و دولت قبل پرداخت مراسم افتتاح رسمی پالایشگاه‌های فازهای ۱۵ و ۱۶ میدان گازی پارس جنوبی بود. روحانی گفت که دولت کشور را در شرایط نفت ۳۰ دلاری اداره می‌کند نه نفت ۱۴۷ دلاری؛ و در شرایط تحریم نه شرایط عادی.

چند روز قبل از این اظهارات روحانی، معاون اول او در واکنش به انتقادها از رکود عمیق اقتصادی در دولت تدبیر و امید بیان کرد که برخی کشورهای تولید کننده نفت که با کاهش بهای نفت دچار کسری بودجه شده اند، از منابعی که در دوران وفور درآمدهای نفتی خود ذخیره کرده اند برای جبران کسری بودجه استفاده می کنند، اما ایران درآمد ذخیره شده از دوران وفور درآمدهای نفتی ندارد و چیزی باقی نگذاشته اند و جالب اینکه امروز انتقاد می کنند که چرا دولت نمی تواند کشور را از رکود خارج کند.

اما رئیس جمهور دو روز پیش، صراحتا در توجیه ناکامی اقتصادی دولت تدبیر و امید در دو سال و نیم گذشته گفت کهدرست است که مردم مشکلات فراوانی دارند و جوانان برای اشتغال نیازمند رونق اقتصادی هستند، اما به آنهایی که انصاف را در روزهای انتخابات با بوق‌هایی که در دست داشتند فراموش کردند، می‌گویم که در دوران وفور درآمد نفتی در سال ۹۰ که به رقم ۱۲۰ میلیارد دلاری رسید، متأسفانه هیچ‌گونه اشتغال (خالص) برای جوانان ایجاد نکردند.

اما واقعیت با این چیزی که حسن روحانی، معاون اولش و دیگر دولتمردان تدبیر و امید در ۱۰۰۰ روز اخیر مطرح کرده اند متفاوت است.
یافته های خبرنگار «نسیم آنلاین» با استفاده از سایت رسمی اوپک نشان می‌دهد که بیشترین میزان قیمت نفت در سالهای فعالیت دولت‌های نهم و دهم در راس قوه مجریه ۱۴۰٫۷۳ دلار- البته به استناد معاون وزیر سابق نفت، اصغر ابراهیمی اصل، تنها ساعاتی قیمت نفت ۱۴۰ دلاری در بازار معامله شد- و کمترین میزان در این زمان هم ۲۴٫۸۲ دلار بوده است. میانگین قیمت هر بشکه نفت خام در سال‌های فعالیت دولت‌های نهم و دهم هم در هر بشکه ۷۳٫۹۹ دلار بوده است.

همچنین با استناد به همین آمارها می‌توان گفت بیشتر میزان قیمت نفت در دولت حسن روحانی ۱۱۲٫۸ دلار و کمترین میزان در هر بشکه ۲۲٫۴۸ دلار بوده است. میانگین قیمت نفت در دولت تدبیر و امید هم ۷۵٫۱۶ دلار بوده است.

بنابراین علی‌رغم تبلیغات شدید دولتمردان تدبیر و امید، میانگین قیمت نفت در دولت حسن روحانی حدود ۲ دلار هم از میانگین قیمت نفت در دولت محمود احمدی نژاد بالاتر بوده است. همچنین نباید از این نکته غافل شد که نفت ۱۴۷ دلاری در دولت قبل تنها برای چند ساعت ایجاد شد و به هیچ وجه به طور بلند مدت با قیمت نفت ۱۴۷ دلاری رو به رو نبودیم. این را هم باید در نظر گرفت که دولت قبل در مقطعی – در زمان تشدید تحریم‌های نفتی، بانکی و در طی سالهای ۹۲-۹۰- اقتصاد ایران را با پول ۵۰۰ هزار بشکه نفت اداره کرد. نکته دیگر هم اینجاست که اکنون محدودیت‌های صادرات نفت، هم با توافق ژنو و اجرای برجام تا حدی برطرف شده، در حالی که در دولت قبل محدودیتهای ناشی از تحریم‌های خارجی، صادرات نفت کشور را به شدت کاهش داده بود.

همه این مسائل نشان می دهد که حسن روحانی و اعضای تیم اقتصادی دولت در دو سال و نیم گذشته از حربه کاهش قیمت نفت به عنوان بهانه‌ای برای سرپوش گذاشتن بر بی‌برنامگی خود در مدیریت اقتصادی کشور استفاده و سعی کرده‌اند با منحرف کردن افکار عمومی از زیر تیغ انتقادها فرار کنند. اما مطمئنا با نزدیک شدن به سال پایانی دولت روحانی، این بهانه هم چندان برای افکار عمومی قابل قبول و جذاب نخواهد بود و آرام آرام، آحاد جامعه نسبت به بی‌برنامگی دولت حسن روحانی و یاران او برای حل مشکلات اقتصادی و اتکای بیش از حد دولتمردان به برجام انتقاد خواهند کرد.

منبع: نسیم آنلاین

کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :