پیام روشن این حذف و سانسور عجیب و تحویل گرفتن عجیب‌تر خواننده‌ای که هنوز یک ماه نشده از آغوش آنتن «من و تو» و «بی‌بی‌سی فارسی» پایین آمده این است که راهی که امثال حامد زمانی می‌پیمایند، بن بست است و او برای دیده شدن و ضریب یافتن حرفش باید همرنگ این جماعت باشد. پیام روشن این حذف برای دومین سال متوالی این است که هنر مطلوب و استاندارد رسانه ملی که به قول مجری برنامه، نشان دهنده مسیر سال آتی رسانه است، در هنر و اثر چه کسانی جاری و ساری است؟

پیشواز نوروزی رسانه‌ملی و حذف حامد‌زمانی از نظ‌رسنجی خواننده سال؛

از بی‌عُرضگی در برندسازی تا اهتمام شجاعانه به برند سوزی!

پیام روشن این حذف و سانسور عجیب و تحویل گرفتن عجیب‌تر خواننده‌ای که هنوز یک ماه نشده از آغوش آنتن «من و تو» و «بی‌بی‌سی فارسی» پایین آمده این است که راهی که امثال حامد زمانی می‌پیمایند، بن بست است و او برای دیده شدن و ضریب یافتن حرفش باید همرنگ این جماعت باشد. پیام روشن این حذف برای دومین سال متوالی این است که هنر مطلوب و استاندارد رسانه ملی که به قول مجری برنامه، نشان دهنده مسیر سال آتی رسانه است، در هنر و اثر چه کسانی جاری و ساری است؟
یاران۳۱۳ به نقل از رجانیوز – گروه فرهنگی: نوروز نزدیک می شود و گویی ایام «رُفِع القلم» در صداوسیمای جهوری اسلامی نیز. ظاهراً نوعی تقسیم کار نانوشته در تقویم کاری تلویزیون وجود دارد که در ایام خاصی مثل دهه فجر و هفته دفاع مقدس و دیگر ایام دینی و ملی هنرمندان انقلابی با التماس و سلام و صلوات دعوت به همکاری می‌شوند، چون هنرمندان دیگر عذرهایی دارند! و در ایام گل و بلبلِ نوروز، آن هنرمندان دیگر دعوت می‌شوند و از آن بالاتر کارشناسی و نظارت و ممیزی‌ها را هم به دست می‌گیرند؛ چون رفع القلم است و قلم از همه «آن کار دیگر»هایشان برداشته شده است.
متاسفانه هرسال حکایت مدیران  و برنامه‌های نوروزی و پربیننده رسانه ملی، چنین بوده است؛ دست به دامن سلبریتی‌ها شدن (که سلبریتی شدنشان را هم عمدتا مدیون همین سازمان بی در و پیکرند) و فراموش کردن جهادی که اگر نبود دلیلی نداشت زمام سازمان به این حضرات سپرده شود. ذائقه و احساس مخاطب را که می تواند با جذاب ترین آثار خلاقه  فرهنگی و دینی و انقلابی تغذیه و محظوظ شود ، به دست کسانی سپرده‌اند که همیشه از این مسئولیت به نفع زیستِ دوگانه‌شان عذر و بهانه آورده‌اند و صندلی خود در آن طرف آب‌ها را هم حفظ نموده‌اند. با این حال امسال طراحی و اجرای عجیب برنامه سه ستاره در شبکه سه، پیشاپیش نوید!  یک نوروز حداکثری با جهت‌گیری حذف جریان خلاق و خودجوش  انقلابی در تلویزیون را می دهد.
در این برنامه، علاوه بر برخورد بی بی سی وار  مجری با تهیه‌کننده برنامه ثریا، حذف و سانسور «حامد زمانی» برای دومین سال که از قضا در سال جاری دو تیتراژ هم در تلویزیون داشته و جز آن به تنهایی بار بسیاری از کم‌کاری‌های مدیران سازمان در تولید آثار موسیقی جذاب و تاثیرگذار انقلابی را بر عهده داشته است، در خور توجه است.
وقتی حامد زمانی با وجود توانمندی‌های فنی و مخاطب فراگیر خود در اجراهای مردمی سراسر کشور و نیز برخی نظرسنجی‌های قبلی خود تلویزیون، و با وجود حضور در تیتراژ سریال تلویزیونی «آسمان من» و برنامه «ثریا» و بسیاری از آیتم‌های رسانه ای دیگر همچون نماهنگ‌های پرتکرار رسانه ملی، حتی از کاندیدا بودن در کنار دیگر خوانندگان برای انتخاب خواننده سال باز می‌ماند، خود به خود برای او و همه هنرمندان کشور و نیز عموم مخاطبان این برداشت قوت می‌گیرد که خواننده مطلوب تلویزیون، هنرمندخلاق انقلابی نیست بلکه هنرمندی خنثا، همیشه دوپهلو و حتی محبوب «من و تو» است.
طُرفه اینجاست که کارشناسان و مدیران رسانه که در آموزش و تربیت چون اویی تاکنون، کاری نداشته‌اند و در طول سال دست خالیِ خود را با خودجوشی‌ها و خودکوشی‌های کسانی چون او پر می‌کرده‌اند، اینک نه تنها او را حتی در کنار همه خوانندگان جاری خود جای نمی‌دهند، بلکه سهم و جایگاه موجود و واقعی  او را نیز انکار و سانسور می‌کنند. در این زمینه “سه ستاره”حتی از وی او ای هم نظر تند تری دارد. تلویزیون سی آی ای  با توجه به مخاطب میلیونی حامد زمانی نه تنها او را انکار نمی کند بلکه تلاش میکند او را تخریب  و چهره محبوب او را مخدوش کند. اما رسانه ملی قدرشناس ما بهتر این می بیند که چشمهایش را درویش! کرده و پدیده موسیقی مردمی و انقلابی سالهای اخیر  را  باالکل سانسور کند. این همه ناشی‌گری یا عناد  ! متاسفانه دستاورد جدید مدیران رسانه است!
پیام روشن این حذف و سانسور عجیب و تحویل گرفتن عجیب‌تر خواننده‌ای که هنوز یک ماه نشده از آغوش آنتن «من و تو» و «بی‌بی‌سی فارسی» پایین آمده این است که راهی که امثال حامد زمانی می‌پیمایند، بن بست است و او برای دیده شدن و ضریب یافتن حرفش باید همرنگ این جماعت باشد. پیام روشن این حذف برای دومین سال متوالی این است که هنر مطلوب و استاندارد رسانه ملی که به قول مجری برنامه، نشان دهنده مسیر سال آتی رسانه است، در هنر و اثر چه کسانی جاری و ساری است؟ کسانی که آثارشان در ذائقه و احساس جمعی مردم ما، واجد هیچ نشانه روشن دینی و انقلابی نبوده است و حتی در تیتراژ سریال‌هایی با مضمون روشن انقلاب اسلامی از انتقال حس دوپهلویی و خنثا کوتاه نمی‌آیند. اینها که «من و تو» را دارند، «بی بی سی فارسی» را دارند، «جم تی وی» و «پی ام سی» را هم دارند؛ ما چه کنیم که تنها رسانه ملی‌مان را داریم و نداریم. یعنی ما یک دهم هنرمندان و از آن سو جامعه مخاطب تلویزیون هم نیستیم؟!
نوروز نزدیک می‌شود و برنامه‌های تلویزیون کم‌کم تمام می‌شود. اما مخاطبی که هنوز به رسانه ملی کشورش اعتماد بیشتری دارد، در چه مسیری پیش برده می شود؟ نظرسنجی از این مخاطب در چه بستری از تولیدات هنری واقعی مدیریت می شود؟ مخاطب از این شیوه مدیریت نظراتش باید چه چیزی دستگیرش شود؟ چشم انداز رسانه ملی برای ارتقاء موسیقی ملی و انقلابی چیست؟و آیا اساسا مدیران رسانه ملی  چنین رسالتی را بر دوش خود می بینند یا  در میانه جنگ تمام عیار رسانه ای ؛ رسانه “ملی” جمهوری اسلامی  را با “من و تو” اشتباه گرفته اند؟
کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :